Hi ha coses que només existeixen mentre algú les cuida. No ocupen lloc, no es poden guardar en una caixa ni apareixen a les fotografies, però un dia deixes de tenir-ne cura i, quan te n’adones, ja no hi són. Amb l’amor passa una mica això. La frase me la va dir una amiga fa…
Hay una cara de escritor que no sé exactamente cuándo se aprende. Suele requerir una mano bajo la mandíbula, el ceño ligeramente fruncido y la mirada perdida en algún punto situado más allá del fotógrafo. Una biblioteca detrás ayuda bastante y el blanco y negro termina de hacer el trabajo. Nadie parece estar pensando qué…
Aquest matí, abans d’agafar el ferri cap a Formentera, m’he proposat una prova modesta: demanar dos cafès en català i no canviar de llengua abans de saber si realment calia. No era una acció heroica ni una campanya de normalització lingüística. Era un esmorzar. Però el fet d’haver de formular-me aquesta intenció ja explicava una…
Esta mañana, bajando hacia Cala Salada y Cala Saladeta, he intentado imaginar la misma carretera hace cincuenta años. Sin la fila de coches de alquiler, sin teléfonos levantados buscando cobertura y sin la obligación de fotografiar el agua antes de entrar en ella. Quizá habría pasado una furgoneta castigada por el polvo, conducida por un…
Durante mi retiro estival viviré en Can Partit, la casa de Ibiza en la que Antonio Escohotado pasó los últimos años de su vida. He llegado con Silvia, pocas semanas antes de que nuestra vida en común entre en una nueva etapa, y he traído una libreta, algunas lecturas y la intención todavía imprecisa de…
Abans de començar les vacances he anat a Poblet. No pas buscant una revelació, que és una manera pretensiosa de fer turisme, sinó perquè em semblava oportú entrar en el descans passant primer per un lloc on fa segles que intenten distingir el silenci de la simple inactivitat. Hi arribo amb el telèfon a la…
Este año se cumplen setecientos cincuenta años de la muerte de Jaume I. En la antigua Corona de Aragón, los reyes muertos continúan despertando más entusiasmo que los políticos vivos, quizá porque llevan siglos sin conceder entrevistas. Cada territorio reclama una porción del monarca y las redes sociales discuten su nacionalidad con el mismo rigor…
Cinco días por semana levanto pesas, practico boxeo y termino el entrenamiento caminando durante cuarenta y cinco minutos sobre una cinta del Fitness Park. La máquina avanza a 5,5 kilómetros por hora, con una inclinación que oscila entre el seis y el diez por ciento. Yo, en cambio, permanezco exactamente en el mismo sitio. Es…
Hi va haver un temps —no fa tant— en què Sant Jordi no era una excusa neta perpassejar entre llibres i roses, sinó alguna cosa més incòmoda, més difícild’explicar sense que sonés exagerada, una mena de pressió compartida, lasensació que alguna cosa s’estava movent i que, volguessis o no, estaves dinsd’aquell moviment, com si la…